اردیبهشت

آسمون اورَلَ بُ خَهسَشَ واخَ دَ بیوتییَلِ کورِ منه دال و کلا خَ دَ بیو بارِ غم گُردَمَ زِی زی دِکَلُوم کِ دَ وَریخینِ دلمه نَ فقط بنده، خدا خَ دَ بیو شُلبُر اُفتا مِنِ ریشی چمنِ سَوزِ دلُمباغِ احساسِم اردیبهشت...

این روزها همه فکر و ذکرم چاپ کتابهایم شده. نداشتن گوشی تلفن اگر چه باعث شده خیلی از کارهایم عقب بیافتد اما لطفی که دارد این است که به اجبار مرا پای لبتاب نشانده تا ویرایشی مجدد از کتابها را آغاز کنم.پسورد اینستا را فراموش کردم.به تلگرام و واتس هم دسترسی ندارم. به نوعی از دنیای مجاز دور افتادم. توکل به خدا توانستم روزهای سخت را از سر بگذرانم هموست که برای روزهای پیش رو نیازمند حمایتش هستم. شعری داشتم که متاسفانه گم شد با عنوان "به خداحافظی ام هم نرسیدی کافر..."

اردیبهشت...

گل مه پیکر بینی قلمی رفت و پریدنفسم بود و به یک بازدمی رفت و پرید اول کار خودش با دل من راه آمدمانده از راه فقط یک قدمی رفت و پرید من خودم بال درآوردن او را دیدمهی تلو خورد و زمین...بعد کمی رفت و پرید اردیبهشت...

پِِیجِِ من عینِ شرابست...کمی تیزترست مثلِ زلفِ تو...ولی بحث برانگیزترست یک دو خط زلفِ تورا دید یکی شاعر شد آنچه از زلفِ تو فهمید...همین مختصرست وضعِ سختیست...عزادارِ بهاریم همه بندِ چار از خودِ گلزا اردیبهشت...